اگر تو را تلخ کردم
اگر تو را ندیدم لمس نکردم
اگر به چهره ات چنگ زدم خراشیدم
اگر به کوچه پس کوچه های تو سر نزدم
اگر تو را قضاوت کردم
ببخشید زندگی !!
اگر که فرصتم از دست رفت
اگر که ناگزیر به بازگشتم , به آنجا که از ابتدا بودم
عذرم بی فایده و مهلت تمام است
اگر بار دیگر تو را بدست می آوردم
به قطره های لحظه ماندن عشق میورزیدم
و راز دل سپردن به سرخی گل رز را فریاد میزدم
و اندیشه سبزی برگ درختان را با هیچ فکر پلیدی نمی آمیختم
و اینهمه زیبایی و طراوت را به دشمنی و عداوت ترجیح نمیدادم
و تنفس در باغ عشق را از آن همگان می دانستم
و آواز آبشار را با هیچ نوای بی وفایی عوض نمیکردم
ببخشید زندگی !!
نوشته شده در یکشنبه دوم آبان ۱۳۹۵ساعت 9:37 توسط دکتر رامین رادمهر|
برچسب:
نویسنده: پرنیا پاکدل