دل نوشته
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
عصر ها قبل از غروب خورشید درب سالنهای اردوگاه بسته میشد و صبح ها بعد از طلوع خورشید دربها باز میشدند .
ماهها بود که آسمان شب را ندیده بودم . یک حسرت , یک خواسته ناممکن !!
حسرت دیدن شب !!
ستارگان زیبا
ماه در بستر سیاه آسمان
...
این حسرت تکراری هر شبه آزار دهنده بود تا روزی که چشم به آسمان دوختم
آسمان آبی بود و زیبا ...
آبیه آبی ... زیبای زیبا ...
آنچنان آبی و زیبا که حسرت دیدن ماه و ستارگان شب از یادم رفت!!
همیشه حسرت نداشته هایمان را میخوریم در حالیکه داشته هایمان در خور ستایش و قدردانیند .
نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم دی ۱۳۹۵ساعت 18:55 توسط دکتر رامین رادمهر|
برچسب:
نویسنده: پرنیا پاکدل